Facebook

1. Numery służb ratowniczych:

997 - Policja 
998 - Straż Pożarna 
999 - Pogotowie Ratunkowe 
112 - telefonując z telefonu komórkowego dodzwaniamy się do najbliższej jednostki policji.

2. Pierwsza pomoc przedmedyczna – cenne uwagi

Najpierw sprawdź, czy ofiara jest przytomna, skontroluj podstawowe funkcje życiowe: tętno i oddech. Gdy ofiara ma obrażenia szyi lub pleców - nie ruszaj jej – (wyjątek), że ratujemy ją przed pożarem, wybuchem i innym zagrożeniem życia. Pamiętaj, gdy istnieje zagrożenie zdrowia i życia rannego, po wykonaniu czynności ratujących, należy skorzystać z pomocy lekarskiej. Wzywanie pomocy - pamiętaj, pomoc wzywamy jak najszybciej. Informacja o zdarzeniu, wypadku powinna zawierać następujące dane:

CO – rodzaj wypadku (np. zderzenie samochodów, pożar, utonięcie, wybuch itp.),
GDZIE – miejsce wypadku,
ILE – liczba poszkodowanych,
JAKI – stan poszkodowanych,
CO ROBISZ – informacje o udzielonej dotychczas pomocy,
KIM JESTEŚ – dane personalne osoby wzywającej pomoc. 

Nigdy pierwszy nie kończ rozmowy telefonicznej! Czekaj na dodatkowe informacje lub niezbędne wyjaśnienia.

3. Jak pomóc?

Zranienie

Każdą ranę pozostawiamy w stanie, w jakim ją zastaliśmy, przykrywając jedynie, możliwie szybko, jałowym materiałem opatrunkowym. W czasie opatrywania ranny powinien leżeć lub przynajmniej siedzieć. Nie należy usuwać ciał obcych tkwiących w ranie, gdyż zapobiegają krwawieniu.

Złamanie

Pierwsza pomoc polega na unieruchomieniu dwóch stawów sąsiadujących ze złamaną kością lub dwóch sąsiednich kości, jeżeli uszkodzony jest staw. Jeśli kość przebiła skórę i rana obficie krwawi, zatamuj krwawienie, ale nie próbuj nastawiać kości ani oczyszczać rany. Załóż jałowy opatrunek i natychmiast wezwij pogotowie. Nie przesuwaj ofiary, jeśli ma uszkodzony kręgosłup, szyję lub miednicę.

Krwotok z nosa

Każ poszkodowanemu usiąść z głową pochyloną do przodu i siedzieć spokojnie przez dłuższy czas. Połóż mu na nasadzie nosa i karku zimny, mokry ręcznik lub lód. Jeśli krwawienie nie ustaje, włóż w obie dziurki od nosa tampony z gazy.  

Omdlenie

Ułóż taką osobę na plecach. Upewnij się, że oddycha. Najpierw unieś jej nogi. Rozepnij jej ubranie, otwórz okno lub wynieś ją do chłodnego miejsca. Jeśli omdlenie trwa dłużej niż minutę lub dwie, przykryj poszkodowanego i wezwij karetkę pogotowia. 

Oparzenie

Drobniejsze oparzenia jak najszybciej ozięb zimną wodą lub przyłóż kostki lodu i trzymaj, dopóki ból nie ustąpi. Nie stosuj żadnych maści ani tłuszczów. Pęcherze na skórze przykryj sterylnym opatrunkiem. Nie przebijaj ich ani nie wyciskaj.  

Zatrucia

Jeśli kogoś bardzo boli brzuch, ma biegunkę, wymioty lub zawroty głowy albo gorączkę, wezwij natychmiast lekarza. Poinformuj, czym najprawdopodobniej ofiara się zatruła – nim przyjedzie, powie Ci, co robić. Nie wywołuj wymiotów, jeśli ofiara połknęła substancję żrącą, a także jeśli śpi lub ma drgawki. Jeśli jest to zatrucie pokarmowe, postaraj się dostarczyć lekarzowi próbkę „podejrzanej” potrawy, jej analiza może przyśpieszyć leczenie.  Przy zatruciu czadem wynosimy poszkodowanego z zagazowanego pomieszczenia uważając na własne bezpieczeństwo.  

Ciała obce

Ciała obce mogą być usuwane z rany tylko przez lekarza i ta czynność nie wchodzi w zakres pierwszej pomocy. Niewprawne próby usuwania grożą pozostawieniem w ranie fragmentów ciała obcego, a także stanowią niebezpieczeństwo wprowadzenia dodatkowego zakażenia. Większe ciała obce o gładkich brzegach często tamponują ranę i zapobiegają tym samym powstaniu dużego krwawienia.  

Udławienia

Zastosuj manewr Heimlicha: stojąc z tyłu, obejmujemy poszkodowanego na wysokości brzucha, kładziemy nasadę złączonych dłoni między pępkiem a dolnymi żebrami. Ściskając do siebie, lekko w górę, wypychamy powietrze z dolnej części płuc poszkodowanego. Wykonuje się 5 serii po 5 razy.  

Porażenie prądem

Pamiętaj, aby ratując porażonego samemu nie zostać porażonym. Odetnij dopływ prądu najszybciej jak to możliwe. Zadzwoń po pogotowie i straż pożarną. Nie dotykaj porażonego, dopóki dopływ prądu nie zostanie odcięty. Dopiero wtedy sprawdź, czy oddycha i czy ma tętno. Jeśli to konieczne, zastosuj sztuczne oddychanie lub masaż serca. Upewnij się, czy nie ma złamań lub obrażeń wewnętrznych.  

Padaczka

Choremu grozi niebezpieczeństwo zachłyśnięcia oraz uraz głowy, który może doznać, padając na ziemię lub w wyniku nieskoordynowanych ruchów w czasie napadu. Klękamy od strony głowy chorego, a rękoma i udami przytrzymujemy jego głowę, aby zapobiec jej urazom. W jeden kącik ust możemy włożyć chusteczkę, zapobiegając przygryzaniu sobie przez chorego języka i warg. Nie wolno w czasie ataku chorego unieruchamiać siłą.  

Urazy głowy

Przy uderzeniu w głowę istnieje niebezpieczeństwo urazu mózgowego i późniejszych poważnych komplikacji. Jeśli głowa krwawi, załóż opatrunek, zabandażuj i każ rannemu leżeć, dopóki nie przyjedzie lekarz.  

Atak serca

Najczęstsze objawy ataku serca to ból w klatce piersiowej i okolicach, czasem promieniujący do szyi i ramion. Ofiara może się pocić i tracić przytomność. Wezwij pogotowie. Jeśli chory ma kłopoty z oddychaniem, pomóż mu przybrać wygodną pozycję. Rozepnij obcisłe ubranie. Zachowaj spokój i spróbuj go uspokoić. W przypadku utraty przytomności sprawdź oddech i tętno, gdy trzeba, podejmij czynności reanimacyjne.  

Reanimacja krążeniowo-oddechowa

Podczas reanimacji dorosłego chory leży na plecach, na twardym podłożu (w przypadku kobiet w zaawansowanej ciąży podkładamy klin pod prawy bok – aby nie utrudniać dopływu krwi do płodu). Zaczynamy od odgięcia głowy do tyłu i dwukrotnego wdmuchnięcia powietrza do płuc. Na wybranym miejscu ucisku kładzie się dłoń, przy czym palce powinny być odgięte ku górze, by nie dotykać klatki piersiowej. Drugą dłoń kładziemy na grzbiet dolnej ręki. Ramiona muszą znajdować się w pozycji prostopadłej do klatki piersiowej. Przy wyprostowanych łokciach, na zasadzie dżwigni, naciskamy na mostek, wciskając go na odpowiednią głębokość w kierunku kręgosłupa z częstotliwością około 100 razy na minutę. W przypadku dziecka masaż serca wykonujemy jedną ręką, a u niemowlaka – dwoma palcami.  

4. Charakterystyka zagrożeń oraz ocena ryzyka ich wystąpienia na terenie Gminy Brzuze

1. Powódź/podtopienia


Powódź jest zjawiskiem naturalnym, spowodowanym gwałtownym topnieniem śniegu, intensywnymi deszczami, zlodzeniem rzek, krótkotrwałymi burzami. Gdy wezbrane wody rzeki, jeziora lub morza przekraczają granice, w których zwykle się mieszczą zalewając znaczne obszary lądu. Powódź jest zjawiskiem naturalnym, związanym z obiegiem wody w przyrodzie, nie można ich zatem uniknąć ani dokładnie przewidzieć ich czasu, miejsca i rozmiaru. Wypracowano jednak metody przewidywania nadejścia fali powodziowej, wiążąc je ze zjawiskami meteorologicznymi, z drugiej strony zbudowano systemy technicznej ochrony przeciwpowodziowej, do których należą sztuczne zbiorniki wodne, wały przeciwpowodziowe, poldery, kanały i budowle hydrotechniczne. Mimo tych zabezpieczeń powodzie nadal występują, powodując często śmierć ludzi oraz ogromne straty materialne. Przykładem takich powodzi w Polsce są zdarzenia z lat 1997 2001 i 2010 r. Stopień zagrożenia powodziami jest determinowany gęstością zaludnienia, sposobem użytkowania dolin i terenów zalewowych, infrastrukturą techniczną, komunikacyjną itp. W przypadku, gdy w zalanej dolinie znajduje się majątek o znacznej wartości , można mówić o dużej czy też katastrofalnej powodzi. Najczęściej za skalę powodzi przyjmuje się wielkość strat, do których zalicza się: zagrożenie życia ludzi, zniszczenie domów, dróg, upraw, zabytków kultury, dezorganizację życia społecznego, skażenie terenu i wód substancjami szkodliwymi. Ze względu na zalany obszar rozróżniamy następujące rodzaje powodzi:

- lokalne, obejmujące swym zasięgiem małe zlewnie i spowodowane opadami nawalnymi o dużej wydajności;
- regionalne, obejmujące w zasadzie tylko jeden rejon hydrograficzny;
- krajowe obejmujące kilka podstawowych regionów hydrograficznych, tu przyczyna powodzi są długotrwałe deszcze obejmujące swym zasięgiem większe obszary.

Charakterystyka zagrożenia:

Wezbraniowe – spowodowane są topnieniem pokrywy śnieżnej, jednocześnie przy opadach deszczu zwiększa się wielkość wezbrania. Pojawiają się na wszystkich rzekach, najgroźniejsze rozmiary przybierają na dużych rzekach nizinnych.
Zatorowe – powstają na rzekach w wyniku tworzenia się zatorów lodowych, po okresowym ociepleniu lód kruszy się powodując zatory, która uniemożliwiają lub zmniejszają przepływ wody w rzece.
Opadowe – spowodowane intensywnymi opadami deszczu. Największe rozmiary na terenach nizinnych przyjmują po spływie wody ze zlewni rzek górskich. 

Ocena ryzyka powodziowego

Na terenie Gminy Brzuze nie występują  zagrożenia powodziowe. Ze względu na 13 jezior, mogą wystąpić lokalne podtopienia.

Możliwe skutki:

- niewielkie zniszczenia budynków, mienia ludności;
- zniszczenia upraw rolnych;

2. Huragany

Istnieje wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia wiatru, którego prędkość niesie element zagrożenia utraty mienia, zagrożenia zdrowia, życia ludności, wyrządzenia szkód w gospodarce gminy  i na większych obszarach. Wg specjalistów prędkością wiatru, która powodują pierwsze zniszczenia jest prędkość 17 m/s. Skala zniszczeń zwiększa się wraz ze wzrostem  prędkości wiatru. Zgodnie z przyjętą klasyfikacją maksymalnych prędkości wiatru w Polsce i skutków ich działania już przy prędkości od 25 do 28 m/s można mówić o wiatrach huraganowych powodujących znaczne uszkodzenia budynków, wież i kominów oraz utrudniających jazdę samochodów osobowych.
W przedziale prędkości 29 – 32 m/s mamy do czynienia z gwałtownymi wiatrami huraganowymi, powodującymi zniszczenia zabudowań, zrywanie odcinków linii energetycznych oraz utrudniających jazdę samochodów ciężarowych.  Natomiast w przypadku huraganu siła wiatru osiąga prędkość od 33 – 55 m/s . Przewidywane skutki takiego zjawiska to: zrywanie przez wiatr całego poszycia dachów, wyrywanie dużych drzew z korzeniami na większych przestrzeniach, zrywanie linii przesyłowych, niszczenie konstrukcji budowlanych oraz „zdmuchiwanie” z szosy jadących samochodów.

Według Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, w Polsce stosowana jest 3 stopniowa skala szacowania skutków działania wiatru:

1 stopień - uszkodzenia budynków, dachów; szkody w drzewostanie, łamanie gałęzi i drzew; utrudnienia komunikacyjne.
2 stopień - uszkodzenia budynków, dachów; łamanie i wyrywanie drzew z korzeniami; utrudnienia w komunikacji; uszkodzenia linii napowietrznych
3 stopień - niszczenie zabudowań, zrywanie dachów; niszczenie linii napowietrznych; duże szkody w drzewostanie; znaczne utrudnienia w komunikacji; zagrożenie życia.

Możliwe skutki

- niebezpieczeństwo utraty zdrowia i życia ludności.
- pozbawienie prądu.
- zniszczenie różnorodnej infrastruktury technicznej.
- blokada szlaków komunikacyjnych.
- zniszczenie budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej.
- powstanie szkód w rolnictwie i leśnictwie.

Możliwości reagowania


Podstawą zapewnienia bezpieczeństwa ludzi żyjących w obszarze zagrożenia huraganami jest system wczesnego ostrzegania, zorganizowany przez służbę meteorologiczną. Analiza dostępnych informacji pozwala na ogłaszanie alarmu o zagrożeniu na co najmniej dobę przed huraganem, dając tym samym czas na zabezpieczenie domów i ewakuację z zagrożonego terenu. Wiedza ta nie pozwala jednak uniknąć strat materialnych. Zgodnie z art. 3 ustawy o stanie klęski żywiołowej silne wiatry (ich skutki) mogą być jedną z przyczyn wprowadzenia stanu klęski żywiołowej na obszarze gminy, ale i na większym terenie.

Ocena ryzyka jego wystąpienia:

Gwałtowne zjawiska meteorologiczne,  w tym  trąby powietrzne są bardzo trudne do monitorowania w zakresie wcześniejszego ich wykrycia i precyzyjnego ustalenia miejsca, w którym mogą wystąpić oraz ich rozległości i intensywności. Występowanie tych zagrożeń jest coraz częstsze  i intensywniejsze.

3. Pożary

Największą grupę zagrożeń stanowią pożary, w tym  najgroźniejsze są wielkoobszarowe pożary lasów , a także upraw (w tym wypalanie traw), budynków gospodarczych, mieszkalnych. Charakterystyczną cechą zagrożeń pożarowych jest sezonowość ich występowania, a skutkiem są straty materialne oraz obrażenia u ludzi i zwierząt.

Czynniki sprzyjające

Najczęściej przyczynami pożarów są: podpalenia umyślne, nieostrożność przy posługiwaniu się otwartym ogniem, wady urządzeń i instalacji elektrycznych oraz wady i nieprawidłowa eksploatacja urządzeń grzewczych.

Zagrożenie pożarowe gminy

Zagrożenie pożarowe gminy wynika z charakteru zabudowy. Występuje ono szczególnie w rejonach gdzie zagęszczenie budynków jest największe, w centrach wsi Ostrowite, Radzynek, Trąbin, Ugoszcz. Są zagrożenie obiektów mieszkalnych, budynków gospodarczych, niewielkich zakładów pracy, obiektów  użyteczności publicznej  i upraw. Nie ma dużego zagrożenia pożarowego lasów bo lasy na terenie naszej gminy zajmują około 6% powierzchni. Charakterystyczną cechą zagrożeń pożarowych jest ich sezonowość wśród  użytków rolnych (zwłaszcza zboża), trawy. Największe zagrożenie występuje wiosną i latem szczególnie w okresach suszy.

Ocena ryzyka jego wystąpienia:

Pożary mogą wystąpić w budynkach mieszkalnych, gospodarczych także w zakładach pracy, w których używane są lakiery, farby i rozpuszczalniki w przedsiębiorstwach magazynujących paliwa.

Możliwe skutki:

- możliwość powstania średnich zagrożeń zdrowia wśród ludności;
- zniszczenie budynków, zakładów pracy, urządzeń energetycznych i telekomunikacyjnych;
- bezpowrotne straty dorobku kultury narodowej;
- zniszczenia upraw rolnych i lasów;
- zakłócenia w dostawach energii i telekomunikacji;
- straty wśród zwierząt hodowlanych i dzikich;
- degradacja środowiska naturalnego oraz naruszenie stosunków wodnych w regionie.
- utrata miejsc pracy. 

4. Susze

Rozróżniamy trzy rodzaje suszy:

- atmosferyczną,
- glebową (rolniczą);
- hydrologiczną.

Przyjęte są zasady, które informują o tym, że jak w okresie wegetacyjnym, przez 20 dni nie ma opadów, to przyjmuje się, że nastąpił początek suszy atmosferycznej. Dalszy brak opadów powoduje suszę glebową, która wpływa niekorzystnie na wzrost roślin. Nawet, jeśli w tym czasie opady są minimalne, efekty suszy glebowej mogą zostać złagodzone, lecz mimo to susza może przejść w stan suszy hydrologicznej. Susze atmosferyczna i glebowa zanikają stosunkowo szybko, natomiast susza hydrologiczna, której efektem jest  obniżenie się poziomu wód powierzchniowych i podziemnych trwa na ogół długo, nawet kilka sezonów. Odbudowa zasobów wodnych wymaga obfitych oraz długotrwałych opadów deszczu i śniegu. Rozpatrując zjawisko suszy w kategoriach poza przyrodniczych, możemy mówić również o suszy społeczno-ekonomicznej. Brak wody w rzekach i obniżenie się poziomu wód gruntowych, będące skutkiem suszy, mają bardzo poważne konsekwencje dla całej gospodarki, szczególnie tych gałęzi przemysłu, które potrzebują większych ilości wody. Konieczne jest uwzględnianie wystąpienia suszy w planach zarządzania kryzysowego, opracowywanych na wszystkich szczeblach administracji. Jednym z ważnych elementów takiego planu jest rozwiązanie sposobów reglamentowania wody dla różnych stopni zagrożenia suszą. Nie ogranicza się  nawet w czasie suszy dostaw wody przeznaczonej na zaspokojenie bezpośrednich potrzeb ludzi oraz do gaszenia pożarów.

Niekorzystnym efektem suszy jest wzrost zagrożenia ekologicznego i pożarowego. Jeśli przy niskich stanach wody do rzek odprowadzane są niezmienione ilości ścieków, wzrasta znacznie ich stężenie. Susze spowodowane są długotrwałym ograniczeniem opadów. Różnią się od większości katastrof naturalnych rozpoczynających się nagle, w ściśle określonym momencie i mających szybki oraz gwałtowny przebieg. Trudno określić dokładnie, jaki jest zasięg terytorialny suszy oraz kiedy zaczyna się lub kończy. Jej konsekwencje w postaci kosztów są ogromne, a skutki porównywalne z innymi wielkimi zagrożeniami. 

W Polsce susze występują najczęściej wtedy, gdy w okresie wegetacyjnym napływa bardzo ciepłe i suche powietrze. Jeśli okres ten poprzedzony jest opadami mniejszymi od przeciętnych, zjawisko suszy może się pogłębić. Statystycznie w Polsce taka sytuacja zdarza się raz na 4-7 lat. W minionym stuleciu za najbardziej dotkliwe uważa się susze z 1921 i 1992 r.

Ocena ryzyka jego wystąpienia:

Wg danych statystycznych susze mogą wystąpić na obszarze gminy i znacznie większych obszarów naszego kraju.

5. Burze śnieżne, zawieje i zamiecie

Pojęcie „burza śnieżna” to wielogodzinne obfite opady śniegu połączone z silnymi wiatrami.
Zamieć śnieżną  to wichura porywającą padające lub leżące już na ziemi płatki śniegu. Zamiecie występują głównie, gdy śnieg jest suchy.
Zawieja to zamieć śnieżna przy równoczesnym opadzie śniegu. Zjawiska te powodują ograniczenie widzialności i powstawanie śnieżnych zasp.
Zawieje i zamiecie śnieżne powodują trudności w utrzymaniu przejezdności dróg. Na zaśnieżonej i oblodzonej nawierzchni dochodzi do wypadków.

Podczas śnieżycy oraz burzy śnieżnej opady są na tyle intensywne, że  w ciągu kilkunastu minut  może dojść do zasypania miejscowości. Najsilniejsze opady występują zimą głównie podczas gwałtownego przejścia z temperatur ujemnych na dodatnie oraz odwrotnie. opady śniegu są najbardziej intensywne przy temperaturze zera stopni, a opadające na ziemię śnieżynki mają największe rozmiary, są one tym większe im bardziej dodatnia jest temperatura. Taki śnieg jest bardzo mokry, obfituje w wodę i często jego napór prowadzi do łamania się drzew, uszkodzenia linii przesyłowych, zawalania się budynków. Im większy jest mróz, tym płatki śniegu są mniejsze, aż wreszcie przyjmują postać igiełek lodowych. Śnieg w Polsce pada zwykle do temperatury nie przekraczającej minus 10 stopni.

Ocena ryzyka jego wystąpienia:

Gwałtowne zjawiska atmosferyczne: burze śnieżne, zawieje i zamiecie mogą wystąpić w okresie późno jesiennym i zimowym na całym  obszarze  gminy i na rozległym terenie wokół gminy Brzuze. Klęska śnieżycy może znacznie lub całkowicie unieruchomić,  utrudnić komunikację drogową. W połączeniu z silnymi wiatrami może uszkodzić budynki mieszkalne, gospodarcze, konstrukcje przemysłowe i inną infrastrukturę, linie energetyczne, linie telefoniczne napowietrzne, a także spowodować straty sanitarne i bezpowrotne w ludziach i zwierzętach hodowlanych.

6. Katastrofy budowlane

Katastrofy budowlane mogą powstać podczas obsunięcia się ziemi, wybuchu gazu, pod ciężarem dużych ilości śniegu lub dywersji. Dotyczy to szczególnie budowli wielkopowierzchniowych i budynków wysokich. Mogą być spowodowane również takimi czynnikami jak: huragany, silne wiatry, ulewne deszcze, oraz  erozje gleby spowodowane przez wodę. Przeloty samolotów należących do  sił zbrojnych, aeroklubów, lotniczej kolumny sanitarnej, zespołu usług agrolotniczych stwarzają możliwość katastrofy nad terenami zabudowanymi i niezabudowanymi.

Charakterystyka zagrożenia:

Realnie katastrofy budowlane mogą powstać głównie w wyniku czynników atmosferycznych, anomalii pogodowych i błędów ludzkich. 

Ocena ryzyka jego wystąpienia:

Katastrofy budowlane i techniczne mogą obecnie zdarzyć się częściej, ze względu na istniejące duże obiekty wielkopowierzchniowe takie jak hale sportowe w: Ostrowitem, Ugoszczu, Radzynku podatne na obciążenia śniegiem. Ucierpieć mogą magazyny, wiaty rolników.

7. Sieci teleinformatyczne

W kontekście funkcjonowania gminy niebezpieczne w skutkach będą zagrożenia  systemów teleinformatycznych (cyberterroryzm, ataki hakerów itp.) Awarie te mogą stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, dziedzictwa narodowego oraz środowiska. Mogą spowodować duże straty materialne, a także zakłócić funkcjonowanie gminy czy całego państwa.

8. Poważne awarie, skażenia chemiczne gleby.

Uwolnienie niebezpiecznych substancji chemicznych do środowiska związane z przedostaniem ich  do gleby, wód powierzchniowych i gruntowych oraz bezpośredniego zniszczenia roślinności i zdewastowania gleby. Skala zagrożenia związana jest z ilością i właściwościami substancji niebezpiecznych  transportowanych siecią dróg położonych w gminie. 

Ocena ryzyka:

zagrożeniem przy transporcie drogowym;

- intensywny transport samochodowy,
- brak ciągłego monitoringu przejazdu pojazdów przewożących materiały niebezpieczne,
- wysoki stopień zużycia technicznego pojazdów stosowanych przez niektórych przewoźników oraz nieprzestrzeganie krajowych wymagań bezpieczeństwa.

9. Zagrożenia w systemie elektroenergetycznym

Bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej - za zagwarantowanie odpowiedniego poziomu dostaw energii elektrycznej ponoszą odpowiedzialność operatorzy systemu przesyłowego elektroenergetycznego i systemów dystrybucyjnych energii.

10. Epidemie

Na terenie gminy mogą pochodzić z następujących źródeł:

- spożycie zakażonej żywności,
- kontakty z osobami zakażonymi,
- w sytuacji długotrwałych opadów atmosferycznych (wylew szamb, itp)
- skutek ataku bioterrorystycznego

Dwa rodzaje rozprzestrzeniania się epidemii to źródło:

a) punktowe (żywność, ujęcie wody),
b) kontakty osobiste

Zgodnie z ustawą z dnia 5 grudnia 2008 roku, o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, EPIDEMIA to „wystąpienie na danym obszarze zakażeń lub zachorowań na chorobę zakaźną w liczbie wyraźnie większej niż we wcześniejszym okresie albo wystąpienie zakażeń lub chorób zakaźnych dotychczas niewystępujących”. Epidemie chorób zakaźnych, w tym grypy, mogą występować na terenie całego kraju. Katastrofalne skutki epidemii mogą dotknąć duże skupiska ludzkie takie jak: szkoły, przedszkola, miejsca użyteczności publicznej. 

Przyczyny

- nieświadome wprowadzenie czynnika patogennego (bakterie, wirusy),
- skutek innych zdarzeń katastroficznych takich jak np.: powodzie, susze,
- niezachowanie określonych wymogów sanitarno-higienicznych weterynaryjnych,
- w wyniku chorób odzwierzęcych,
- przywiezienie choroby z obszarów leżących poza granicami kraju,
- masowe migracje  bioterroryzm. 

Obszar występowania

Choroby zakaźne u ludzi mogą wystąpić nie tylko na terenie gminy, ale także  na terenie całego kraju.  

Skutki zagrożenia

- bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia osób (w tym również pośrednio w wyniku niewydolności systemu opieki zdrowotnej)
- okresowe utrudnienia w przemieszczaniu się,
- utrudnienia w dostępie do żywności i wody pitnej,
- możliwa konieczność hospitalizacji i izolacji ludności,
- możliwość paniki wśród ludności oraz zagrożenie zakłócenia porządku publicznego  

Choroby zakaźne mogące wywołać epidemię stanowią poważne zagrożenie ponieważ mogą spowodować:

- śmierć dużej ilości ludzi;
- znaczne straty ekonomiczne.

Największe zagrożenie stanowią:

- wirusowe gorączki krwotoczne przywożone z regionów tropikalnych;
- pandemia grypy;
- nowo pojawiające się choroby zakaźne;
- inwazyjne zakażenie bakteryjne ośrodkowego układu nerwowego;
- gruźlica. 

W zależności od rodzaju epidemii podejmowane są następujące działania:

- obowiązkowe szczepienia,
- czasowa izolacja chorych,
- zakaz wstępu na teren objęty epidemią,

Do zadań gminy należy:

- zaewidencjonowanie potencjalnie zagrożonych posesji,
- prowadzenie ewidencji dowożonej wody,
- przekazanie informacji o konieczności używania wody przegotowanej do celów spożywczych,
- wskazanie komunalnych i indywidualnych ujęć wody do badania przez PIS,
- przekazanie informacji o przydatności wody  do celów spożywczych.

Ryzyko wystąpienia zagrożenia

Pandemia grypy - opis zagrożenia


Grypa jest wirusową chorobą zakaźną, która występuje zarówno u ludzi i zwierząt na całym świecie. Obecnie ocenia się, że szczególne zagrożenie stanowi wirus grypy ptaków H5N1 Wirus przenosi się na człowieka bardzo rzadko i tylko w bardzo złych warunkach sanitarno-higienicznych. Należy mieć na uwadze możliwość zmutowania wirusa H5N1, bądź innego krążącego wirusa grypy i powstania wirusa pandemicznego, czyli takiego, który będzie miał możliwość zakażania ludzi, wywoływania  u nich choroby, ale również łatwego przenoszenia się z człowieka na człowieka. Uwzględniając doświadczenia z poprzednich pandemii oraz z walki z innymi chorobami zakaźnymi, podkreślić należy, że pojawienie się kolejnej pandemii grypy spowoduje nie tylko zaburzenia w funkcjonowaniu sektora zdrowia, ale także w funkcjonowaniu gminy i całego kraju.
Uwzględniając dane historyczne z poprzednich pandemii, Światowa Organizacja Zdrowia opracowała podział okresów i faz wg, których dokonuje się oceny ryzyka pandemii.

Fazy pandemii (wg WHO)

 

tabela

 

11. Epizootie

Choroby zakaźne mogące wywołać epizootie stanowią poważne zagrożenie ponieważ:

- niektóre jednostki chorobowe mogą wywołać zakażenia u ludzi,
- mogą spowodować znaczne straty ekonomiczne.

Spośród chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowej ochronie największe zagrożenie stanowią choroby, których przypadki są stwierdzone w Europie oraz w krajach z którymi Polska utrzymuje stosunki gospodarcze (co stanowi potencjalne zagrożenie ich wystąpienia na terytorium kraju, gminy, a ich pojawienie się może potencjalnie przybrać rozmiary epizootii. Są to:

- pryszczyca,
- klasyczny pomór świń,
- grypa ptaków,
- rzekomy pomór świń,
- choroba niebieskiego języka.

Najbardziej zagrożone obszary gminy:

Na terenie gminy są małej wielkości fermy zwierząt hodowlanych ( głównie świnie – Okonin, Ostrowite, Giżynek, krowy - Okonin, Giżynek ), które są narażone na choroby zakaźne. Zagrożenie stanowią także zwierzęta dziko żyjące. Prawdopodobieństwo wystąpienia grypy ptaków dziko żyjących - ocena ryzyka  to poziom średni.
Z uwagi na fakt, że na zakażenia poszczególnymi patogenami wywołującymi powyższe choroby wrażliwe są określone gatunki zwierząt, wystąpienie danej jednostki chorobowej będzie się wiązało z zagrożeniem i wynikającymi z niego stratami dla poszczególnych gatunków hodowli zwierząt w określonych miejscach.

Gatunki wrażliwe na poszczególne jednostki chorobowe:


- pryszczyca: bydło, owce, kozy, świnie, dzikie zwierzęta utrzymywane w warunkach fermowych np. daniele, jelenie;
- choroba pęcherzykowa świń – świnie, dziki;
- klasyczny pomór świń – świnie, dziki;
- grypa ptaków – drób (również inne  ptaki, w tym dzikie utrzymywane w niewoli)
- rzekomy pomór drobiu – drób
- choroba niebieskiego języka – bydło, owce, kozy.

Przygotowanie i możliwości reagowania

Zasady zwalczania chorób zakaźnych zwierząt określone są przepisami zawartymi w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz i unijnych aktach wykonawczych dotyczących zwalczania poszczególnych jednostek chorobowych, na podstawie art. 54. 1 ustawy -  Powiatowy Lekarz Weterynarii, w zakresie swojej właściwości przygotowuje plany zwalczania poszczególnych chorób zakaźnych zwierząt.

W Polsce opracowano plany gotowości m. in. dla następujących chorób:

- pryszczyca,
- gąbczasta encefalopatia bydła (BSE),
- choroba pęcherzykowa świń,
- klasyczny pomór świń,
- grypa ptaków,
- rzekomy pomór drobiu.

Plany gotowości zwalczania chorób zakaźnych zwierząt zawierają procedury i instrukcje postępowania przy zwalczaniu poszczególnych jednostek chorobowych. W planach zawarte są również procedury postępowania dla służb zaangażowanych w akcję zwalczania choroby.

6. Informowanie społeczeństwa w zakresie potencjalnych zagrożeń oraz sposobów zachowania się na wypadek zagrożenia

1. W celu zapewnienia właściwego stopnia percepcji przez ludność przekazywanych informacji w ramach informowania, ostrzegania lub alarmowania o zagrożeniu, właściwe organy administracji publicznej szczebla gminnego, powiatowego i wojewódzkiego, działając wspólnie, powinny zapewnić opracowanie oraz rozpowszechnianie wśród mieszkańców instrukcji postępowania zawierającej informacje o sposobach zapobiegania danemu zagrożeniu, postępowania na wypadek jego zaistnienia i po ustąpieniu zagrożenia, obejmujących rodzaje zagrożeń mogące wystąpić na danym terenie (powinno się zapewnić dostarczenie minimum 1 egzemplarza przedmiotowej instrukcji do każdej rodziny).

2. Wspomniane powyżej organy zobowiązane są zapewnić publiczną dostępność treści wspomnianych instrukcji w formie elektronicznej za pośrednictwem ogólnie dostępnych łączy telekomunikacyjnych (internetowych).

3. Wymienione wyżej instrukcje powinny zawierać w szczególności:

- rodzaje zagrożeń możliwych do wystąpienia na danym obszarze,
- sposoby ostrzegania i alarmowania mieszkańców, właściwe dla każdego rodzaju zagrożenia,
- sposoby zapobiegania danemu zagrożeniu,
- sposoby zachowania się mieszkańców na wypadek wystąpienia zagrożenia oraz po jego ustaniu,
- wykaz telefonów alarmowych oraz adresów i telefonów wojewódzkich, powiatowych i gminnych organów i służb odpowiedzialnych za podjęcie działań operacyjno – ratowniczych,
- wykaz punktów kontaktowych w zakresie uzyskiwania dodatkowych informacji i wyjaśnień.

4. W procesie informowania społeczeństwa powinno się wykorzystywać także inne instrukcje, poradniki, ulotki, plakaty i tym podobne publikatory, informujące o zagrożeniach, sposobach zapobiegania im i postępowania w przypadku ich wystąpienia, opracowywane przez organy administracji publicznej, organy służb, inspekcji, straży oraz innych podmiotów realizujących zadania w zakresie ochrony ludności.

7. Elementy składowe komunikatu o zagrożeniu

1. Komunikaty dzieli się na:

- informacyjne – zawierają informacje o sposobach zapobiegania zagrożeniom, sposobach postępowania na wypadek powstania zagrożenia oraz po jego ustaniu, w tym o możliwości uzyskania pomocy, np. sposobach usunięcia skutków zdarzenia, dezynfekcji, miejscach rozdziału pomocy itp.,
- ostrzegawcze – zawierają informacje wyprzedzające nadchodzące zagrożenie (komunikat ten powinien zawierać możliwie najwięcej wskazówek profilaktycznych),
- alarmowe – zawierają informacje o aktualnym zagrożeniu występującym na określonym terenie oraz podawane są wskazówki i polecenia co do sposobów postępowania ludności, np. kierunków i środków ewakuacji, miejsc zbiórki dla ewakuowanych, sposobów ochrony dróg oddechowych itp.

2. Podstawowymi elementami składowymi komunikatu są:

- data i godzina przekazania komunikatu,
- numer komunikatu, (który to jest komunikat z kolei dotyczący danego zagrożenia),
- podmiot przekazujący komunikat (osoba odpowiedzialna za treść komunikatu),
- osoba (lub osoby) wyznaczona do kontaktu ze strony podmiotu przekazującego komunikat oraz numer jej telefonu,
- przyczyna podawania komunikatu (krótka charakterystyka zagrożenia),
- obecny stan zagrożenia i obszar jego występowania oraz prognozowany rozwój zagrożenia,
- określenie grupy osób, do których skierowany jest komunikat,
- zalecenia dla ludności związane z zagrożeniem,
- ewentualnie – stan przygotowania służb i organów administracji publicznej na nadchodzące zagrożenie (każdorazowo należy rozważyć zasadność umieszczenia takiej informacji).

3. Podczas wyboru rodzaju środków masowego przekazu, do których
w pierwszej kolejności należy wysłać komunikat, należy kierować się m.in. rodzajem i wielkością zdarzenia, porą dnia, czasem pozostającym do nadejścia zagrożenia oraz liczbą odbiorców.
4. Im bliżej niebezpieczeństwa, tym częstotliwość nadawania komunikatu jest  większa.
5. Zalecane jest powtórzenie komunikatu przez stacje radiowe lub telewizyjne raz po razie, by mieć pewność, że jego treści dotrą do adresatów.
6. Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. (Dz. U. Nr 5, poz. 24 z późn. zm.), redaktorzy naczelni są obowiązani opublikować nieodpłatnie komunikaty przekazywane przez organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego w zakresie sytuacji kryzysowych.
7. Materiały, na bazie których sporządzono komunikaty oraz opracowane komunikaty przekazywane do mediów, należy zbierać i archiwizować.

 

RODZAJE ALARMÓW, SYGNAŁY ALARMOWE

Start
Reforma oświaty
1%
sołectwa
Inwestycje
Odpady
Obrona cywilna
Mapa gminy
MAK+

Osoby online

Naszą witrynę przegląda teraz 11 gości